Column Tonko Ufkes, column, goed lek

Gepubliceerd op 17 oktober 2017 | door Webloug

0

‘Wottervaarf’ column van Tonko Ufkes

Wottervaarf

Ver vot klinkt het rommeln van n dunderslag en geliek zit ik rechtop. t Liekt of gieneen t vernommen het – de meesten blieven gewoon ien n kerkbaank zitten of scharrelen rusteg over de brede padden van de Sainte-Chapelle – mor ik stoef meteen noar boeten. Vremd, het regent nog niet, en t is slim drok op stroat. Ik hoast me tussen e toeristen deur, over de Pont Neuf en laangs e boekekroamkes, goa dezulfde weg as n dik uur leden want zo heb k de meeste kaans om Ria te trevven.
Ze zel der nog wel stoan, achter heur schildersezel en met uutzicht op e luchtbogen van de Notre-Dame. Wat waas ik bliede dat Ria weer schilderen wol, ok al is t dit keer schetsen met wottervaarf. Aanderhaalf, misschien twee uur leek heur genogt en doarom hemmen we òfproat dat ik heur loater op t zulfde plak ophoalen zol. En volgens mij het ze amper metkregen dat ik vot kuierde, zo aandachteg zette ze de ezel uut en hoalde t nog witte doek uut t broene pakpepier.
Dikke druppen begunnen te vallen, waarm glieren ze over mien blote scholders en aarms; ik goa laangzoamer lopen, stop dan en draai t gezicht noar boven, vuul mien wangen en veurheufd nat worden. Want ik hol hielendal niet van zo’n hiete stad, aans as Ria, die . . .
Ria.
Ria stijt niet op t plak woar ik heur achterliet en n beetje ongerust loop ik hìnneweer over de stoep, tot ik bedenk woar ze weden kin: ze is teruggoan noar t hotel of – ja dat moet host wel – ze schuult ien e kerk. Ienderdoad, vlak bij de hoofdiengaang van de Notre-Dame stijt ze, de schildersezel en e aander vaarfspullen leggen op n baank. Ik zie heur eerder as zij mij en k goa achter heur stoan.
‘Ah, madame peintre . . .’
Ria draait niet noar mij toe, mor nemt heur ien broen pepier volden schilderij van e baank en holdt het as n spiegel veur ons gezichten. Ik leg mien handen om heur waarm-natte bovenaarms en fluuster dat ze t zulf uutpakken moet. Hier. Ze knikt, het besloten dat ze t duurt.
Laangzoam slagt ze de broene flappen pepier uutzied en ik kiek allent noar Ria, om te zien of ze de ogen wel open het.

Deel dit bericht
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Tags: , , , , , ,



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

3 + twee =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten