Algemeen

Gepubliceerd op 16 mei 2018 | door Patricia Ottay

0

Wonsdag Woorddag “Lopies” door Henk Scholte.

„Nou most ais heuren, Hinderk,” zee ze, „ik heb zeuven loagen behang in de koamer en as ik dij d’r aalmoal ofkraben mout, den ben ‘k mit nijjoar nog aan de gaang.” „Dat heurt ook mit n ofstomer. Dij ken je huren bie elke vaarver. Mit zo’n ofstomer is ’t lopies waark. Zo gebeurd, dat zel je zain.” „n Ofstomer,” motterde ol Martje. „hou zol zo’n ol mens as ik doar mit omgoan kennen.”

Fragment uit: Ol Martje en de ofstomer, VAN WATTUMS PLAT Uut de Veenkolonies,  Nieuwsblad van het Noorden 27-07-1974

In de omgangstaal kom je regelmatige de uitdrukkingen lopies waark en lopies weg tegen. Beide uitspraken zijn zeer verwant met elkaar en worden gezien als een afgeleide van het Nederlandse terloops en toch heeft het Gronings zijn eigen nuances. Als het om lopies waark gaat, dan gaat het werk bij ons zonder moeite en slim gemakkelijk af. Lopies weg  gaat meer de richting van iets vlug doen uit gebrek aan tijd. Dit wordt duidelijk in de volgende zinsneden: ze zol nait noar hom kieken, nait noar hom luustern, gewoon even lopies weg ‘moi’ zeggen of in ons kinder gloepen aaltied lopies weg noar binnen. Je kunt met het Groninger lopies en passant vele kanten op, denk bij de invulling maar aan: schielijk, achteloos, In het voorbijgaan, Langs zijn neus weg, losweg, nonchalant, snel, en vluchtig. En iets dat soepel en krachtig voortbeweegt zonder een loopje met iemand te nemen wordt bij ons lopies weg stoareg aan lopies waark.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

drie × 2 =

Terug naar boven ↑