Column Hindry Schoonhoven

Gepubliceerd op 19 februari 2015 | door Webloug

2

‘Vanille’ column van Hindry Schoonhoven

Vanille

t Noadail van vekaanzie noar n stee mit veul bomen is dat ie twij doagen regen holden as ter ain bui wèst het. Doar binnen wie achter kommen dou wie n poar joar leden ien de Ardennen waren. Ons onderkommen veur n week was n old bakhoeske mit holt veur n joar.

n Dikke sint-bernardshond ston op wacht veur deur. Hou of e haitte, wol mien vriendin waiten. Zai kin n luk beetje Fraans. Ik nait. ‘Wanní!’, zee ons stoenze gastheer. ‘Comment?’ -‘Wanní! Pour manger, Wanní!’, en hai dee wat denkbeeldegs te eten ien mond. Wie keken nkander aan en dou ging ons n licht op. ‘O, vanieje!’, raipen wie. ‘Oui’.

Vanille. Hai zee t aans as wie, mor wie schrieven t zulfde. Dat gaait ter ien Grunnen hail aans aan tou. Doar schrieven wie dingen t laifst zo as wie t zeggen, mor sums mag dat nait.

Zo mouten wie van Ter Loan nait meer loop’m schrieven mor lopen. En der binnen meer dingen dij je op n bepoald menaaier schrieven. Onner is nait meer goud, ook al schreef Jan Boer t op dij menaaier. Vandoag aan de dag mag allain nog onder. Vienen mag ook nait. Mout vienden wezen. Dat ie dij d nait heuren, dut doar niks aan òf. Dizze regels gelden veur elkenain, hou of ain dij woorden ook oetsprekt.

Mor zo gaauw as n Grunneger hom noar streek of leeftied onderschaaiden kin, din dut e dat. En t oardege is dat ale gezagsdroagers dij roemte ook geven.

Kommen ie van t Hogelaand en zeggen ie sleudel, abbel en kiend? Din maggen ie t ook zo schrieven, gain punt. Spreken ie zwaiten oet as swaiten? Schrief t din ook gerust zo. En of je nou ter of der schrieven hangt ter (!) vanòf hou of je t zulf ien dij zin zeggen zollen. Binnen ie n wat jongere spreker en hebben ie t over oin en kloin? Schrief t van joe òf!

Aal dij vrijhaid is vanzulf hail schier, mor t schut deur as ter gain reden is om òf te wieken van t Nederlandse woordbeeld. As je woorden as bieveurbeeld, middeg, tegenwoordeg, en worrel op tempo oetspreken din blift ter bevubbeld, mirreg, tegenworreg en woddel over. t Mag zo schreven worden, mor ie moaken t joen lezer der wel stoerder mit.

Op mien middelboare schoul hong der n koart van Florida aan muur. Ain dij bij mie ien klas zat, haar ‘sta’ schreven achter n ploatsnoam dij doar op ston. t Duurde toch even n tel veur k deur haar dat ie mit Tampasta joen tanden poetsen kinnen. Bieveurbeeld as ie net vanille-ijs eten hebben.

Vanille haar traauwens ook n dochter. Dij haitte Cayenne.

Tags: , ,



2 Responses to ‘Vanille’ column van Hindry Schoonhoven

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

tien + zes =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten