Column Tonko Ufkes, column, goed lek

Gepubliceerd op 7 maart 2016 | door Jan Glas

0

‘Twee’ column van Tonko Ufkes

Twee

Met opzet stoa ik n beetje met e rug noar de teunbaank en e toaveltjes as ze binnenkomt; t liekt of ik drok bezeg ben. Der is per slöt ok genogt te doen zo gaauw der n klant is: òfwas ienroemen, kopkes kloarzetten, wat an t apperoat schoonmoaken. Vanalles. De boas het guster duudlek zeid, dat t tillefoontje ien e buus moet as der goenend ien e zoak bennen, mor as der gieneen is, huuft het gelukkeg niet.
Ien t spiegeltje zie k heur hierhìn kommen, nou zunder jas en muts en ik wacht tot ze veur de teunbaank stijt, dan draai k me om, noar heur toe. Van dichtbij blift ze mooi: het swaarte hoar lijt op heur scholders en de bril moakt e ogen n beetje groter. Broene ogen het ze.
‘Dag mevraauw’ – dat moet ik zeggen – ‘wat kin ik veur joe doen?’ Zunder oarzeln komt het der uut, ok al is t eerst mien tweede dag.
‘Eén cappuccino.’ De sjaal die ze omholden het, wordt n beetje verschikt. ‘Ja, één cappuccino,’ herhoalt ze. Hiel donkerbroen bennen heur ogen, zie ik nou.
‘Best, ik breng het zometeen.’ Ik wacht eefkes tot ze teruglopt noar t toaveltje, ok dat heurt bij t waark. Doarnoa draai k weer en loat het apperoat broezen, nem n kop en schuttel uut t rek, leg doar n lepel bij en zukswat, want ik ben drok bezeg. Veur k noar heur toegoa hoal ik diep oadem, pak n dienblad en bij heur toavel zet ik t blad met n mooie zwaai del en loop goed rechtop weerom noar mien plak tussen e teunbaank en e kovviemachine.
Geregeld kiek ik eefkes ien t spiegeltje en zie dat e veurjoarszun rekt tot an heur toaveltje, tot an heur handen en hoger. Ieneent flitst licht ien mien ogen! Van schrik stap ik achteruut en keer me om: het wicht let e zun krekt zo op e lepel schienen dat t ien t spiegeltje ketst as ik stiekem noar heur kiek.
Onverwacht kieken we nkander aan, recht ien e ogen. Meteen kleurt zij tot ien t hoar en glimlacht verlegen. En ik, ik vuul mien kop gluien.
Noa n tiedje stijt ze laangzoam op en komt mien kaant uut, nou zunder sjaal. De glimlach blift. Ientussen zuken mien handen gaauw de raand van e teunbaank.
‘Nog n cappuccino?’

Tags: , ,



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

9 − acht =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten