Column henk puister, column

Gepubliceerd op 13 januari 2017 | door Webloug

1

‘Sukerpootje’ column van Henk Puister

Sukerpootje

Zien pedicure het hom opdroagen op stel en sprong huusdokter te bellen veur n ofsproak. Zien toontje keek heur wat lelk aan. Och, n schieterijchie, mainde hai. Wat zol t. Hai volgde heur road op. Was der net op tied bie. t Duurde twij körten twij laangen, mor podoterepeute kreeg t wondje dicht. Vrundelke vakvraauw. Zaikenhuusarts haar t over n kompelkoatsie aan diabetesvoude. Wat? Mout hai nou wieder mit n sukerpoot? Bie t older worden goan vouten uutzetten. Alles wordt klaainer mit d’joaren, mor vouten gruien. Körtsleden kwam e der achter dat e n schounemoat groter hebben mout. Hou kin t! Guster nog haar e gain krimp en vandoage kniepen tonen hom in zien stappers. Den mouten zien vouten oflopen nacht, dou e sluip, stiekom n moat groter worden wezen. Kinst ook nait even d’ogen dichtdoun. Oldere minsen kriegen klaauwtonen. Gaait vanzulf.

Voutenverzörgster zee lopiesvot, dat tegenswoordeg binnen der aibels haandege hulpstukken. Hai verston t woord protese. Mis. n Ortese wordt zo’n dingerais nuimd. n Hulpstukkie as beschaarmen tussen tonen. Om wondjes te veurkomen. Ofbeeldens op internet muiken hom der nait vroleker op. Wat n roar fertuut, zo’n ortese. Mos e dat aalmoal vaastmoaken aan zien tonen en den zokken en schounen aantrekken en aan d’wandel goan? Den mos e nait bie n schounezoak wezen, mor woaraargens hèngoan en vroagen om zeeschepen. Dat wordt laank oefen en loat op bèrre as e n rondje lopen gaait.
Omreden zien verpleegkundege in Stad vertraauwt t nait, is e weer bie podoterepeute. Zai zakt deur knijen. Zien toontje smelt smoakelk in heur gevuilvolle vingers. Niks aan d’haand en niks aan t voutje. Volgend joar weerkomen. Gezichtsspieren verslappen. Hai glimlaagt heur tou.
‘Wat kieken ie mie ja aan, meneer de Vries,’ heurt e heur zeggen.
Zoaleg gnivvelt ze.
‘…Ie binnen ook ja zo laif veur mien toontje…’ is t antwoord van zien gedachten…
…Mit dat e deure lösdut om vot te goan vaalt n kerel hoasteg tegen hom aan noar binnen tou. Dij luustervinke. ‘Hou wordt dat!’ bölkt e mit n verwilderde uutkiek. ‘k Wacht al n haalf uur!’

Tags: , ,



One Response to ‘Sukerpootje’ column van Henk Puister

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vijf × 2 =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten