Column Tonko Ufkes, column, goed lek

Gepubliceerd op 15 december 2017 | door Webloug

0

‘Pandora-foto’ column van Tonko Ufkes

Pandora-foto

‘Mamme zat toch niet ien dien klas?’ Met heur vinger gijt Maaike over mien klassefoto en stopt bij één van e wichter: rechtsboven, n beetje boeten e groep zit ze, heur blik is duuster. Nou ja, ien elks geval lacht ze niet, zo as de meeste aandern. Ien gien joaren heb ik dizze foto onder ogen had en denkelk het Maaike dit olde fotoboek nog nooit bekeken.
‘Bennen der meer foto’s van heur?’ let Maaike niet lös en ik leg uut dat dit mien end-exoamenklas waas en misschien is krekt doarom die klassefoto moakt. En dat der ien die tied niet om e poar uur n selfie moakt wer, omdat der nog gien mobieltjes bestonden en dat ik hooguut n haandvol foto’s van e middelboare schooltied heb. Traauwens ok amper van doarnoa.
‘Doarom kin ik ok zo’n nust belaangrieke dingen ontholden,’ steut ik Maaike aan, mor ze lacht niet met, gijt vannijs met heur vinger noar juust dat duustere wicht. ‘Hest geliek, argens het ze wel wat van Ria.’
Maaike knikt, oarzelt en wil verder zuken en de noam van het wicht bij “Google” ientypen. Om mij huuft het niet; wel stel ik veur om Ria gewoon even te roepen, zunder te vertellen woar t om gijt, dan kin zij zulf noar mien klassefoto kieken. Maaike verdwient noar de tuun en mien ogen trekken meteen weer noar de foto.
Marianne.
Ze zit wat rechts van ons aalmoal boven op het diekje en deur t swaarte hoar en e haalf toeknepen ogen liekt ze ienderdoad onvrundelek. Toch, vol zummer en vraauw roekt het hoar; broene ogen, ogen vol belofte het ze. Ik wiet het, ik roek het, ik zie het.
Zomor is het dik aan en alles gijt vanzulf: ons monden passen en ons handen wieten de weg en ik hol van heur en zij van mij.
Marianne.
Maaike en Ria kommen de koamer binnen, haand ien haand en Maaike dut n fluustervinger op heur mond as ze heur mamme noar mien fotoboek leidt. Ik zeg niks, schoef veurzichteg mien stoel n endje noar achtern en loat ze geworden. Met e leesbril op t puntje van de neus let Ria heur ogen over de foto goan, de wiesvinger volgt. De vinger stopt rechtsboven en Ria draait heur om noar mij, glimlacht breed, veur ze noar heur waarkkoamer lopt. Met n old fotoboek komt ze weerom en veur Maaike en mij zuukt ze n schoolfoto van toen zij n joar of achttien waas: Ria stijt n beetje rechts van n groep opschoten jeugd, ze lacht niet zo as de aandern, ze kikt eerder òfwerend.
‘Dat zuken,’ zeg ik tegen Maaike, en k leg mien haand op heur scholder, ‘dat zuken is niet neudeg, want ze is niet vot.’

Tags: , , , ,



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

drie × 1 =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten