Column Chris Kiel, column

Gepubliceerd op 5 januari 2016 | door Webloug

0

‘Oet de dreum’ Column van Chris Kiel

Oet de dreum

Even n regel oet mien column van 30 oktober:

‘Tussen dreum en doad… ’ (Mor k wol gainent doodhaauwen, doar loater n keer over.)‘

Oktober is al laank veurbie, is nou dus echt n moand van geschiedenis.
Volgens n dichtregel van J.C. Bloem (‘Gistren is even ver als deze dingen/in het verleden is de tijd niet meer’), al net zo laank leden as bieveurbeeld de geboorte van Christus. Den ken k t vandoage net zo goud nog even over dij moand en de dag van de Grunneger geschiedenis hebben as over kerst. En over doodhaauwen dus.
Elke keer as de woorden tussen droom en daad veurbiekommen, wordt dat in mien bovenkoamer aanvuld mit ‘staan wetten in de weg en praktische bezwoaren’. Dat is nait biezunder, dat gebeurt bie elkenaine, leuf ik. Ook as je googelen of Van Dale inkieken, krieg je dat vervolg. Mit n verwiezen noar Elsschots gedicht Het huwelijk.
En deur dat gedicht zai ik den altied ook nog wat der veur dij vaaier woorden komt en doar het volgens mie mor n enkeling last van. Wel zo’n enkeling is, ken nou opholden mit lezen, want dij wait al hou dit stukje wieder gaait.
Mor veur wel zuk ofvrag wat ik zit te zemeln over doodhaauwen as t om n dreum gaait, ken t wel es muite weerd wezen om deur te lezen en dij snapt doarnoa hopelk ook, hou t komt dat ik mie de wetten van fessoun oet ale macht inprenten mout om nait vrezelk sceptisch te vroagen wel men den doodhaauwen wil, elke keer as ik dij woorden heur.
Want wel t der over het, over dij dreum en doad, is mainstied n idealist, dij hail wat nobels doun wil, mor dwarszeten wordt deur dij lastege burgermanswetten en practische bezwoaren.
n Ideoal har de man in t gedicht van Elsschot ook: zien vraauw doodhaauwen en den oetbulen.
Lees t mor es, Het huwelijk van Elsschot. Allain de noam van de dichter googeln is al genog.
n Slimmer gedicht is der volgens mie nait schreven. n Betere misschien ook wel nait, mor k heb n moal aine t mooiste gedicht oet de Nederlandse literatuur nuimen heurd.
Zo aine holdt wel slim van de wrangst denkboare zwaartgalleghaid, of hai mot volledeg inzoomd hebben op de twij regels noa ‘bezwaren’: ‘en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren, /en die des avonds komt, wanneer men slapen gaat.’

Veul zegen in t nij-joar.

En wel traauwplannen het, och, zet mor deur, t vaalt mainsttied mit en ast toch tegenvaalt, levert t misschien nog zo’n oadembenemend gedicht op.

Deel dit bericht
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Tags: , ,



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

zeventien + 15 =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten