Column Henk Puister 620 column

Gepubliceerd op 20 september 2018 | door Jan Glas

0

’n Floitje van lik-mien-vessie ‘ column van Henk Puister

n Floitje van lik-mien-vessie

Op n deurdeweekse dag trapt de man deur de daauw van de vrouge mörgen noar supermaark tou. Ofschoon hai al n zetje mit pensioun is gaait hai aaltied op tied van bèrre òf en hoalt n vrizze neuze. Hai vuilt zok der pretteg bie en as t aits kin wil e zok holden aan n vaast ritme. As e fietse op slöt zet het en sleudeltje in kontbuutse stekt lopt e vot om n poar bosschoppen te hoalen. Zien oge vaalt op n hoogbejoarde man mit n kureg petje op. Hai lopt achter n bosschoppenwoagentje en intied dat hai oost en west kikt en soms even stoan blift, mit n rimpeltje van t denken in zien veurheufd, floit hai n monter deuntje.

‘Meneer,’ groet hai de vroleke floiter. Ol man tikt mit haand aan zien petje en glimlaagt noar hom. Wat mout e nog mor hebben? Ol man brochde hom even van d’wieze. t Het nait veul om hakken. t Is hom vanmörgen t mainst te doun om n beetje minselk ketakt. Haile doagen brengt hai voak allenneg in huus deur. Gelukkeg is t al doagenlaank toentjeweer, dat as geboren toentjeder kin e zien lol wel op. Onkruud waast hom boven d’kop as e der gain acht op slagt. Zol dij ol petjeboas, mit zien floitje, ook n toentje hebben en hom nog zulf onderholden?

Hai gaait noar achtern tou, noar de vis. n Pot zoerherens liekt hom aibels lekker tou. As e zok nait bedappert het e zo’n pot in ain dag leeg. Vis mag den gezond wezen, mor teveul in ainmoal mout ook mor nait.

n Vraauwenstim hoalt hom uut zien miemeroatsies: ‘Man, kinnen ie doar nait onmiddelk mit opholden, mit dat tiepelzinnege floiten tussen joen taanden deur. Doar wordt n mins ja seupel van in d’kop. t Heurt ja naargens op. Ie mozzen joezulf ais heuren kinnen.’

Hai verget zien vis en kikt achterom. n Vraauw, laank nait d’jongste meer, in luchtege zummerklaaier, kikt t ol petje kwoad aan. Zai baaident, hai en t wicht achter de kassa binnen d’ainegsten in d’winkel.

Ol man zugt hom kieken en trekt mit scholders van ik kin t ook ja nait helpen. k Wil gainaine tou last wezen, mor dat bin k toch ook nait? k Bin mie van gain kwoad bewust. De man drokt zien bosschoppenwoagentje noar veuren tou en lopt deur. Hai begunt weer te floiten. Nou nog n slag haarder en vaalzer.

Vannijs vaalt de vraauw tegen hom uut: ‘Ie kinnen t ook nait loaten, hè! Doun ie dat der nou om, of waiten ie nait beter en mout k meedlieden mit joe hebben?’ Man dut petje òf en kraabt zok op kop. Den zet hai hom weer op mit n zwierege zwaai en hai floit vrolek wieder.

Eerlek is eerlek: floiterij van t ol petje dut hom denken aan n overjoareg knarriepietje dij net n verrödde koeze trekken loaten het en nou aan t uutperbaaiern is of zien floitje t nog wel dut. Kinst heuren dat de verdoven der nog in zit.

Onderwegens noar de kassa, mit n krop sloat en n potje zoerherens, komt e d’ol man weer tegen.

‘Ik mag joe wel heuren, hur,’ zegt e tegen hom. t Antwoord: ‘Minsen binnen niks meer wènd. Zai schrikken al as zai aine zingen heuren of floiten. Wereld is veuls te jachteg worden.’
Bie de kassa zugt e de narege vraauw achter hom stoan. ‘Wat vinden ie,’ zegt ze, ‘ ik mag mien mainen toch wel zeggen?’

‘Mouten ie waiten,’ vindt e. ‘Mor ik heur laiver minsen floiten en zingen as schelden.’ Op n ofstaand staait ol petje te lagen. Zien vinger wist noar de vraauw, dij mit rugge noar hom tou staait. Den tikt e mit dezulfde vinger aan zien veurheufd.

As hai boeten is en zien bosschoppen in fietstazze doun wil verbeeldt e zok dat hai uut d’winkel n floitje heurt, zo haard en zo vrolek as e nog nooit n floitje heurd het.

Tags: , , , ,



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

drie × vier =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten