Column Tonko Ufkes, column, goed lek

Gepubliceerd op 20 december 2016 | door Jan Glas

0

‘Met n kerstboom’ column van Tonko Ufkes

Met n kerstboom

‘Verdikke nog an toe!’
t Is der zomor uut, ok al ben k gien man van roege toal – en al hieledal niet op kerstoavend. Mor met dat ik mien fiets tegen Elly’s studentehuus zet, wiet ik t weer: ik ben de kerstboom vergeten!
En Elly har me nog zo bezworen om n mooi boomke met te nemmen, meer huufde ik niet te doen. Want zij zol veur t eten en e wien zörgen, heur koamer oproemen en die gezelleg moaken. Het enegste wat zij niet kon waas met n kerstboom achterop e fiets noar huus rieden. Krekt as verleden joar waas dat doarom mien toak. En nou heb k stroal vergeten zo’n boomke te kopen.
‘Verdikke nog an toe, woar hoal ik op kerst-oavend nog n kerstboom vot?’
t Is traauwens nog n wonder dat t me juust op tied ien t zin schut; n veurteken is t. En geliek wiet ik wat ik doen moet: vanòf de veurdeur droaf ik noar de braandgaang, spring over de schutting en plof zo ien e achtertuun van Elly en e aander wichter. Gelukkeg zie k meteen de kerstboom van verleden joar, t is n beste boom worden. Met alle geweld begun k te trekken; hij beweegt n beetje, mor stijt vast ien e bevroren grond. Eileks zol t met n zoag moeten en die heb ik vanzulf niet. Dan mor perberen de stam net boven de grond te breken en met mien volle gewicht trek ik de kerstboom tot host over me hìn. De boom kroakt vervoarlek en . . . Op dat mement zwaait tweehoog n roam open.
‘Wat dusstoe doar !?’ doavert Elly’s stem en geliek zeilt n duuster ding deur de lucht en klapt vlak noast me op e grond: n bloempot slagt an gruus en de plant – nee, n kerstboomke – lijt veur mien voeten.
Ver boven mij gijt t roam weer dicht.
De kerstboom woar k zo’n beetje onderhaang, boeg ik recht en kom der onderweg. As k van e grootste schrik bekommen ben, wordt t me duudlek: de kerstoavend is red.
Met het lutje kerstboomke onder mien aarm klim k over de schutting, droaf deur de braandgaang noar de veurdeur van t grote huus, bel aan en vlieg noar boven. Elly stijt ien e koamerdeur op me te wachten en zo gaauw t kin valt ze me om e haals.
‘Ik waas zo kwoad, zo baang. Gelukkeg bistoe doar!’ Ze sjort me de gaang ien, drukt met e voet de deur dicht en valt me vannijs om e haals. ‘Ik har der host op rekend datstoe de kerstboom wel vergeten zolst en doarom heb ik één kocht. Die heb k zokrekt noar n onhure kerel smeten, die bij ons ien e tuun ston te loeren.’
Misschien omdat ik verlegen zwieg, zeit Elly aandermoal ‘gelukkeg bistoe doar. En ok nog es met zo’n guteg klein boomke.’

Tags: , ,



Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vijf − vijf =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten