Column Tonko Ufkes, column, goed lek

Gepubliceerd op 1 juli 2016 | door Webloug

0

‘Ien e priezen’ column van Tonko Ufkes

Ien e priezen

Veur tweede moal goa k met e vinger laangs t riegje getallen, weer van rechts noar links en ok nou klopt het.
‘Verdikke.’ Haardop klinkt mien stem, ik schrik der zulf van. Het haalflege bord schoef k van me òf en ik drink ien n poar slokken de kovvie op. De lege beker zet ik veur me op e opensloagen kraant en zo blief k n zetje zitten, om noa te denken. Mor ik kin hielemoal niet noadenken.
Ien t lest vul k stoand an t aanrecht mien kovviebeker en hoal op e terugweg t löt van t prikbord en nem dat met noar de keukentoavel. De leste sievers bennen dezulfden as ien e advertensie: mien geboortedoatum. Zo heb ik t löt twee week leden kocht.
Vremd dat ik onder t eten die advertensie zie, normoal kiek ik op woensdagmörn amper de kraant deur. Traauwens, nooit eerder heb ik n löt kocht, dat kopen waas gewoon puur toeval; n soort bedankje noa t schulen veur n poar onweersklappen, want ien t winkeltje van Homan waas aans niks zinnegs te koop as Stoatslötten. Toen docht ik allent: beter n löt as sigoaren, snoep of aander ongezonde dingen.
‘Oei, € 10.000 is het, zie ik nou.’ Met e wiesvinger goa k vannijs laangs t riegje getallen ien e kraant en dan laangs t riegje op het löt. Ik stoa op, schenk t restje kovvie ien en argens wil k weer an e keukentoavel zitten goan mor doe t toch niet. Al dat geld… Met doezend Euro zol k bliede weden, mor dit is wel hiel veul, € 10.000. t Is genogt om n verantwoorde reis te moaken, noar Klassieke Cultuurschatten of zo – mor ik wil hielendal niet noar Klassieke Cultuurschatten.
Zo nou en dan € 10 der bij is mooi zat: n keer bloemen veur Anneke, Ria van vrijdag drinkt rooie wien en moandags n moal sukkeloa metnemmen noar Janna. Dat is mor € 30 tot € 60 extroa en dat geef k al joaren uut, groag zulfs.
De tillefoon rinkelt dwars deur mien gereken hìn en meteen kiek ik op e klok, nog veur k op t schaarmke lees: “Anneke.”
‘Ah, Anneke wicht, goed datstoe belst’ nem ik op en loat heur proaten; ik wiet wat ze zeggen gijt en ok dat ze misschien geliek het.
‘Tonko’ zeit n dun stemke, ‘Tonko, t is woensdagmörn en al noa negen uur. Doarom docht ik, ik moet toch eefkes heuren of.’
‘Anneke, ik kom der meteen aan en k waas dij echt niet vergeten,’ onderbreek ik en druk doarnoa de tillefoon uut. Ik schoam me diep, want nou wacht Anneke ien heur volle glorie of hooguut ien n ochtendjas op mij en ik, ik denk an geld. Nee, dat wil ik per se niet!
Kwoad droaf ik noar boven en vlieg deur de slopkoamer, pak wat spullen en poets mien tanden. Weer beneden zie k gelukkeg de guster plukte tulpen stoan, juust, dat har k me veurnommen: De bloemen griep ik uut e voas en rol ze ien n olde kraant, om met te nemmen.
Ien n flits wordt dit teken duudlek: de kraant die op e keukentoavel lijt, vol k sekuur soamen en mik hum ien e pepierbak.

Tags: , ,



Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

4 × 2 =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten