Column Tonko Ufkes, column, goed lek

Gepubliceerd op 15 augustus 2017 | door Webloug

0

‘Harzer Roller’ column van Tonko Ufkes

Harzer roller

t Is n echo, ja, as n zaachte echo draait het: ‘loeloeloe.’ n Tel zwiegt het en dan klinkt het vannijs, van ‘luuluuluu’ deur noar ‘lololo.’ Ik blief stoan om te luustern, mor k wiet het eileks wel zeker. Ria’s haand loat ik lös en of t zo òfproat is, tikken we toegelieks op t horloge – tot loater. Zij scharrelt deur en ik wacht tot ik t weer heur, ‘loeloeloe.’
Het zingen trekt me noar de hoek woar bloemen en planten verkocht worden en dikke riegen oleanders en palmboomkes ien potten nemmen het uutzicht vot. Mor dit fluiten is duudlek genogt, al komt het amper boven de marktgeluuden uut en hoasteg wring ik me tussen de boomkes deur. Op n lange toavel, zie k ze stoan; wel twinteg, wel darteg lutje holten kooikes. Ien elke kooi zit één krekel, n krekel om te verkopen.
De handeloar die verderop zit te lezen, lijt zien boek uutzied en kuiert noar de toavel as er me zigt. De man het swaart hoar en dracht n strohoed tegen de felle zun, hij is ongeveer van mien leeftied. We glimlachen noar mekoar, blieven stoan en as ik n stap noar veuren doe, dut hij t ok.
‘Kanarie?’ vroag ik en geboar noar de toavel vol krekels: ‘kanarie?’
De man knikt, pakt rusteg mien aarm en wiest noar n kleine caravan, n endje noar achtern. Doar haangt an n soort kapstok n vogelkooi en met n ‘lá olhe’ drukt er mij die kaant uut. Het geelbroene vogeltje zingt zien ‘loeloeloe,’ schoakelt deur noar ‘luuluu’ en ik sluut mien ogen want duudlek zie ik pappe luustern noar zien kanaries, gele en geelbroene. Hij zit op n olde keukenstoel midden ien zien vogelhok en holdt e kop n beetje scheef zodat de alpinopet bovenop t swaarte hoar toch weer recht stijt. Ik wil mien haand op zien scholder leggen mor dat huuft niet want ik vuul zienent as er zeit: ‘Harzer Roller.’
‘Harzer Roller.’ Ik wiet het.
De man noast me hoakt de vogelkooi lös en holdt die veur t lief, kikt me dan aan en glimlacht. En ik wil vertellen over de vogeltjes van vroeger mor vien gien woorden.
Over de kooi wordt n doek lijd en het ding wordt tussen mien handen stopt. De man lopt weerom noar zien toavel vol krekels en ik, ik zweef noar de uutgaang van e markt.

n Harzer Roller is HIER te heuren.

Deel dit bericht
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Tags: , , , ,



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

20 − veertien =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten