Gedicht van de Week van Jan Iden

Widde doef

De graauwe diezeghaid moakt dag zo stroef,
miggelnde miezeghaid gaait gaauw vervelen.
t Is mie netliek, op ains kin t niks meer schelen,
as ik noar boeten kiek zit ter n widde doef.

Stil en verkleumd, nat en verregend in n bultje.
Wel haar dat dreumd? Wat kin zo’n kerstdoef bringen?
Ze pikt en koert en hoalt inkeld heur dingen
en kikt en loert mit kop schaif noar ons spultje.

Zo komt ze zeurend al vattien doagen laank,
veur t roam van keuken pikt ze uut moekes haand.
Ons hoop wordt heurent op raand van vensterbaank.

In n wilde jacht moakt n hoavik heur van kaant,
zien moag zel jeuken. En hongerg ropt hai maank
de verenpracht, dij as snij verswindt op t laand.

Jan Iden (Froombosch, 1930- Appingedam, 2016)
Uit: Krödde nr.36, 1990

Tags: , ,



Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

twee × een =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten