Gedicht van de Week van Jac. Bulle

Rugger

De eerste dode dij ik zag
was Rugger, n knecht van ons.
Mien voader haar hom dood
in swienhok vonnen,
en ik heb Rugger zain
dou hai in kiste lag.

Zien kiste ston in gaange
– ’t huus was nogal klaain –
en ’k heur nog hou zien voader zee:
– wolst Rugger ook nog even zain? –
Ik was zes – zeuven joar
en hailemoal nait baange.

n Loekie kwam van kiste
en ik keek verwonderd
noar Rugger’s rustege gezicht
dat stil tevreden,
sikkom vrumd gelukkeg leek.

’t Was n daipe, swoare stilte,
dij doar om ons hong.
Ik zag hou Rugger’s voader
schienvat dichter bie hom huil
en tegen mie dou zee:
– hest ‘t nou goud zain, mien jong? –

Ik heb niks zegd, allain moar knikt,
en, ducht mie, hai begreep dit wel,
want zokswat waarkt zo daip op kinder,
dat ik mie dit aaltied nog herinner
en ’t ook nooit vergeten zel.

Jac. Bulle. Uit: ’t Swienoegeltje, 1955

Tags: , , , ,



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

19 − 16 =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten