Literatuur

Gepubliceerd op 21 april 2014 | door Webloug

0

Fieke Gosselaar ‘Verloren tazze gezocht’

Ofgelopen vrijdag, 18 april, het Fieke Gosselaar heur wekelkse column veurlezen op Radio Noord. Column is HIER te beluustern, ongeveer om 11:15 uur.

Verloren tazze gezocht

t Wichtje haar tazze veureg joar op heur verjoardag kregen en nou was ze hom kwiet, heur broene scholdertazze. Ze haar hom vast aargens loaten liggen, dou ze even op t terras was goan zitten mit vriendinnen of haar ze tazze doarnoa nog? Woar was ze smirregs aal west? Ze haar n braifje schreven ‘verloren tazze gezocht’, en dat haar ze overal in de buurt ophongen, aan bomen en lanteerns, moar noa twij doagen was der gainaine dij tazze vonden haar.
Opains docht ze: ‘Ik mot mien aigen telefoon bellen, wel wait nimt der aine op!’ Ze lainde telefoon van heur moeke en luusterde noar de pieptoon.
‘Mit telefoon van Lopke,’ zee n onbekende stem.
‘Ik ben Lopke,’ zee t wichtje en ze keek oet t roam of aine heur veur de gek hoalde.
‘Doar bist!’ zee stem. ‘Ik docht datstoe mie hier letst liggen.’
‘Woar bist den?’ Lopke wol t spelletje wel mitspeulen, wel wait was t heur bruier dij dit omans haar.
Ze heurde dat stem oarzelde. ‘Ik bin sjompenat. Vannacht het t heul haard regend. Mien mooie lichtbroene leer is sikkom swaart en der het n brommer over mie hin reden. Ik vuilde mie zo allinneg. Komst mie snel ophoalen? Ik wol over kachel hangen.’
‘Zeg den woar datstoe bist!’ t Wichtje twiefelde of heur bruier zo goud toneelspeulen kon en ze kneep zoch in aarm of ze dreumde. ‘Au!’ zee ze.
‘Ik lig in de bosjes vlakbie n fietspad. As lanteerns soavend branden, lig ik net boeten t licht. Most heul goud kieken. Ik bin te mui om takken opzied te schoeven.’
n Fietspad, docht t wichtje, en ze prebaaierde te bedenken welk fietspad t kon wezen. ‘Bist in t park? Komen der veul hondjes bie die snuffelen?’
‘Joa,’ klonk t zielig. ‘Aine haar mie n stok achter zoch aansleept, moar ik was te zwoar.’
‘Most even goud om die hin kieken. Zugst aan aine kaante hoezen en aan aandere kaante n rozentoene?’
t Duurde n poar seconden veur ze antwoord kreeg. ‘Volgens mie lig ik langs t fietspad tussen de rozen.’
‘Ik wait woar ik langs fietst bin!’ ruip Lopke. ‘Ik kom der aan, blief woarstoe bist!’
Ze heurde stem jammern veur ze ophong.
Ze runde noar t rozenpark, langs alle hondjes dij op dit tiedstip oetloaten werden, de viever mit de grootste vissen, t olle omaatje dij der aal doagen zit. Elkenain keek heur noa. Ze ruip noar heur verloren tazze tot ze heul zachtjes t zulfde gejammer heurde as aan telefoon en onder de takken mit dikke doorns zag ze heur lievelingstazze. Hai zat onder de modder, moar t kon heur niks schelen dou hai heulemoal langs heur scholder tegen heur zied aankroop.
‘Most mie nait meer zomoar loaten vallen,’ zee tazze en hai ritste zochzulf dicht.

Fieke Gosselaar

(Foto: Jan Glas)

Tags:



Reacties zijn gesloten

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten