Column henk puister, column

Gepubliceerd op 22 november 2016 | door Webloug

1

‘Ede en Marlene’ column van Henk Puister

Ede en Marlene

Auto heb k op mien vaaste parkeerplekke aan d’Laangeleegte hènzet. As gewoonlek bin k veuls te vroug veur t voetbalen. t Sweerd van Damocles hangt boven mien kluppie. Groot geldgebrek. k Dou motor uut. ‘Twij deuntjes’ is der veur. Radioman Hinderk het t over n nije, jonge steern aan d’glinsterende hemel van golden Grunnegstoalege zangliesters. Oademloos luuster ik. Hinderk het geliek: heur stim bezörgt joe noppen op de hoed. Om kèl van te worden. ‘…As t boeten störmt den lig ik bie die. En deur t boomlicht glidt de moan. En mit dien ogen vragst doe: kom bie mie. Dat hest nog nooit mit woorden doan. k Drief op de golfslag van gedachten. t Is boeten roeg – ik bin allain. t Gaait overdag nog – mor dij nachten. En in de vèrte heur k n traain…’
Ede Staal! Veur mie: Stoal! Mien laifste laid van hom. Marlene Bakker brengt Ede n eerliekse ode mit heur wonderstim. Vochtege emootsies prikken mie achter d’ogen. k Vang n glieve zunlicht op dashboard. t Kin toch nait woar wezen dat mien kluppie morzo omzakt. Hoalen ze ons den alles òf?
t Wicht rakt mie tou in t alderdaipste. Henk Scholte zegt: ‘Onthold dij noam lu. Ie zellen der nog veul van heuren: Marlene Bakker. k Stap auto uut en voam noar t stadion. Is aaltied hoop. Aaltied.

Midden tachteger joaren van d’veurege aiw. Rademarkt Stad. Aan toavel zit ik, mit n koppeltje streektoalveurvechters, noast Ede Staal. Wie hebben t over ons Grunneger toal. Hou wieder?

Twijentwenteg (22) juli 1986. Veur Omroup Noord vertelt Ellen Bourgonje dat Ede Staal overleden is. k Hoal pènne en pepier, goa aan keukentoavel zitten en begun aan n gedicht. Veur Ede. Vaar regels. Leste regel is: Bedaankt, Ede, wie zellen deurgoan, wie aalmoal! Bedaankt, Marlene.

Twijentwenteg meert 2016. Vraauw van resepsie bie Mediasentroale van RTV –Noord ontvangt mie aldersjermaantst. Of ze Grunnegs tegen mie proaten mag? Heur Hogelaandsters streelt mien oren. Zai licht mie in over d’aansloagen in Brussel. Veule dooien en gewonden. Verschrikkelk! Den noar studio tou. Noar Eric. Monsterkerel. Mor, toch… k Mis wat. Veur t borstbeeld van Ede blief ik stoan: ’t Wordt kolder om mie tou en in mien minselkhaid vroag ik mie òf: Woarom, woarom? Man, man, man, wat n boudel…’

Varentwenteg (24) oktober 2016. Moandagoavend vroug. Ketine van RTV-Noord. Wegens bezunegens mout ook radiopergram ‘Twij deuntjes’ der aan leuven. Aksielaaidster Marlene Bakker gaait fier veurop in de stried. Dappere maaid. Onze veurgaangster. Op baaide waangen van mien gezichte drukt zai n spontoane smok.
Onderwegens in traain noar huus tou zai k inains n troane blinken in d’ooghouke van t borstbeeld van Ede Staal. Van t joar is t daarteg joar leden dat hai uut tied kwam. Ainzoam wacht e in Mediasentroale. Hou laank nog bist doe hier. Hou laank zel t nog duren. Zelst doe aaltied, aaltied touzicht holden blieven, Ede?

Deel dit bericht
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Tags: , ,



One Response to ‘Ede en Marlene’ column van Henk Puister

  1. Jantje says:

    Doar word ik hailemoal stil van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

10 + 1 =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten