Column Jan Glas

Gepubliceerd op 2 juni 2017 | door Webloug

0

‘De zummeroavend van Jan J. Boer’ column van Jan Glas

De zummeroavend van Jan J. Boer

Ik was weer ais ien Oethoezen. Ik kom der nait zo voak meer sunt mien pa en moe oet tied kommen binnen. Ik was vroagd om tiedens leste oavend van de cursus Grunnegs veur begunners wat te vertellen over mien aigen waark en over de Grunneger literatuur. Ik haar de vrije hand en heb, noast gedichten van miezulf, waark van o.a. Saul van Messel, Peter Visser, Jan Boer en Eldert Ameling veurlezen. Dat haar ik apmoal pland. Ik beraaid mie mainsttied goud veur. Boeten dizze planning las ik t gedicht ‘Zummeroavend’ veur van Jan J. Boer. Ik dee dat om Boer te verdedegen tegen n opmaarken van n cursist dij von dat Jan J. Boer zien verhoalen nogal plat binnen, op de lach schreven.

Jan J. Boer het vanzulf hail veul veurlezen en kon dat duvels goud en verlaaiden is groot om t publiek noar de lach tou te kriegen, n lachende zoal is n dankboare zoal. Je geven lu wat weerom veur heur geld. Boer was n kundeg schriever en het ook verhoalen mit n andere toon schreven, zo as over dij twij buurmannen dij mekoar nait velen kinnen, tot ain van baaident slim zaik wordt en bliekt dat ze ien dij roezie ook n hechte band opbaauwd hemmen.

Ik mag de poëzie van Jan J. Boer geern lezen. Hai het n aantal mooie, landelk melancholieke gedichten schreven, woar ‘Zummeroavend’ n veurbeeld van is. n Kiend lopt mit n familielid dij nogal wat older is over t aigen laand, rond t hoes woar ze baaident geboren binnen: waarm was de wereld nog en mul t grieze zaand / en elk haar in zien dinken zok verloren. Even verder ien t gedicht: Zo’n zummeroavend: mit joen knoesterege haand wees ie de Wildervankster toren. Mooie, smui lopende zinnen en hail herkenboar: t wiezen ien t roeme laand noar de torens van de omliggende dörpen. Ik loop as lezer op mien gemak mit deur dizze zummeroavend, ook deur wat volgt: Wie hebben wat proat, wat over ’t laand en over ’t leven, / hou mie ’t op schoul ging. k Herinner mie de gesprekken mit ain van mien opoe’s: ‘Hou gaait op schoul?’ Dij familieband woar de generoatsie van de olders tussen zit, der is ofstand en toch n vertraauwde verbondenhaid. t Gedicht slut òf mit: mor achter ale woorden heurd’ ik toch nèt even / joen bliedschop om het zuvere van dit uur. / Vandoage binnen allend de kwitsekralen bleven, / in rode trözzen stoan ze, bie de schuur. Mit de kwitsekralen wordt even kort aandudt dat dij tied allaank veurbie is. Jan J. Boer het mit n roeme boog om t sentiment hin schreven dat bie dit soort onderwaarpen al gaauw op loer ligt. t ‘Zuvere van dit uur’ is ook ien t gedicht kropen. Naargens wordt op joen gevuil waarkt.

Traauwens, bie veurberaaiden van de oavend vil mie nou pas op dat Saul van Messel en Peter Visser ien heur themoa n beste overlap hemmen. Aalbaaid doun ien heur poëzie verslag van n tied dij, deur n raauwe iengreep, verswonden is. Woar zo’n veujoarsoavend ien Oethoezen al nait goud veur is.

t Gedicht ‘Zummeroavend’ van Jan J. Boer is HIER te lezen.

Tags: , , ,



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

14 + elf =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten