Column Tonko Ufkes, column, goed lek

Gepubliceerd op 5 december 2016 | door Webloug

0

‘De taaipop’ column van Tonko Ufkes

De taaipop

Het geluud van zingen en haarde meziek perbeer k veur te blieven, mor t rolt vanòf achtern over me hìn. We kinnen nkander al n schofke niet meer verstoan, dus ik boeg deur de knijen en geboar Paul dat er bij mij op e scholders kin. Hij liekt bliede met dit veurstel, knikt en holdt zien aarmkes wied. Ok ik ben bliede; ik kin uutwieken noar de raand en ben nou niet langer baang dat we mekoar kwiet worden.
De veurste groep olders met kiender loat ik veurbij doaveren en dan zien we zulfs n deel van e Sunterkloasoptocht: kamelen met wichter ien haremkleren, verklede ruters op glimmende peerden, n meziekkörps en dan Sunterkloas op t witte peerd met overal om hum toe Swaarte Pieten. Het lewaai golft laangs ons en k vuul het deur mien lief trekken, mor gelukkeg omklemt Paul mien kin krekt zo, dat er mien oren òfslut.
Wat moet het geweldeg weden veur de kiender van tegenwoordeg!
Nee, t is gien vergeliek met vroeger, toen plietsie Postma met e fiets an e haand veurop liep en t peerd van boer Sikkema doar achteraan hobbelde, dokter De Vries, verkleed as Sunterkloas, wiebelde op e brede peerderug. Hooguut één of twee Swaarte Pieten – de kleuterjuf, sums met heur man – waren der bij. Traauwens, mien olders gingen nooit met ons noar de ientocht; n buurjongen mos om mij en mien zuske denken. Gelukkeg bennen de tieden veraanderd en hemmen ons kiender t beter as ik toen.
Dat is woar ok, we moeten wat oardegs veur Maaike metnemmen want zij mos vanmörn noar de gymnastiek. Met beide kiender noar de ientocht duurde ik eileks niet aan en net vandoag het mien vraauw de hiele dag dienst. Gelukkeg stelde Maaike zulf veur om gewoon noar de gymnastiek te goan – ‘we kriegen Pietengym!’ – dan kon Anneke’s mamme heur loater wel weer thuus brengen.
Eénmoal uut e drokte koop ik bij n kroamke op e Vismaarkt n grote taaipop en met n stil, kold jonkje veur op e fiets broes ik noar huus. Eefkes loater wordt Maaike thuusbrocht en beide kiender verdwienen soamen ien e speulhoek.
Net as ik ien e weer ben met waarme sukkeloademelk heur ik Ria’s stem ien e koamer, ze is bliekboar tussen twee visites deur even delkommen om te vroagen hoe of t vanmörn goan is. Flarden van Maaike’s verhoal over klimrekken, hoepels en matten vang ik op en vernem an Ria’s ‘oh’ en ‘ah’ dat zij heur taaipop deelde en dat Paul de grootste helte kreeg. Nou Maaike zo prezen wordt, stekt ok Paul van wal en hij vertelt dat hij juf Janny zag en Daan, n jonkje uut zien groep.
‘En Sunterkloas toch ok, en n nust Swaarte Pieten?’ dringt Ria aan. Zaacht sloep ik noar de keukendeur om Pauls antwoord te heuren.
‘Ja, Sunterkloas waas der en overal Pieten.’ t Blift eefkes stil, zo t liekt wil er zien mamme niet teleurstellen: ‘Ja, t waas mooi met Sunterkloas.’ Vannijs is t eerst even stil. ‘Mor volgend joar wil ik gewoon noar gymnastiek, en eh, misschien krieg ik dan ok n taaipop.’

Tags: , ,



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

zeven − drie =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten