Column Jan de Jong, column

Gepubliceerd op 2 maart 2018 | door Webloug

0

‘Aan diggels’ column van Jan de Jong

Aan diggels

Sums, voak, wil k dat nog wel ais hebben. Net nog.
Daip oam hoalen, even sloeken, mit ogen knippern, en haardop knittern.
Dat leste omreden der is gainent ien buurt. Allinneg hond kikt mie aan en kat stoft mit grode ogen en n dikke staart van schoot.
t Is weer ains zo loat. t Holdt nait op. Wat kin n mins hebben ien zien leven.
k Heb miezulf vernijs veur t zootje holden, is eerste gedachte. Bis n dikke dreumerd.
Al wait k onderhand, dat ter nogal ais stuur aan geven wordt deur aandern.

Dreumen.
t Zel n deur ons laimeneer geven goave weden mouten. Wie hebben heur neudeg, as aanwiezens over ons aigen leven. Mien denken dut ter nait tou en verstand en gevuil dut nait mit, holdt e mie veur. En k mout ter flink aandacht aan geven, dat is veur mien aigen bestwil. Dat, pas op!
Nou, ons laimeneer kin mie wat. Ik bin der onderhand wel kloar mit, mit aal dij bosschoppen van hom.
En zeker dat aalweg mit dag van mörgen bezeg weden mouten.

Vandoag stoa k weer ains mit baaide vouten op grond, en twievel.
Toch binnen der ook wel dinkjes dij oetkommen binnen. Doar k vrouger as kwoajong van dreumde.
t Zellen visiounen west weden. Veurspellingen, dat kin hoast nait aans. Al bin k der toch wel slim wies mit.

t Zet mie aan t denken. Is toch nog meer ien t leven?
k Heb ter zulf gain stuur over, toch? Over dreumen? Heur oetkommen?
Wel over mie veur t zootje te loaten holden.
Ik bin der oet. t Is kloar.
Hol op mit dreumen noajoagen, doar wor k nait gelukkeg van.
Dag van vandoag, doar gaait t om.

Tags: , , , ,



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

zeven − 3 =

Terug naar boven ↑