Banner DGT 2017


Column Jan Glas

Gepubliceerd op 10 oktober 2017 | door Jan Glas

2

‘Wachten op t rood van Simon Van Wattum’ column van Jan Glas

Wachten op t rood van Simon van Wattum

t Gedicht ‘zuderdaip’ van Simon van Wattum begunt zo: Wachten op t rood licht / zugt men opins / dat ale mensen / n gebelschop droagen / van firmoa mulder / op ’t zuderdaip.
t Begun is vot op gelieke hoogte mit lezer. Mulders feestwinkel kin elk, zit al meer as negenteg joar gewoon op t Zuderdaip dat ook elk kent. Alledoagser kin t hoast nait. Mulder en Zuderdaip binnen baaid mit n klaaine ledder schreven, kin wezen dat dichter doarmit oetdrukken wil dat ale woorden gelieke belangriek binnen veur t gedicht. Der binnen mor drij hoofdledders ien t haile gedicht; aan t begunt van elk van de drij strofes. En der is t woord ‘gebelschop’ wat n ‘masker’ is ien t Grunnegs. Ale minsen droagen n gebelschop. Vrumd, en overaal zugt dichter ienains tenailstukjes: ’n soamensproak / veur n doame en heer, / men heurt n veurdracht / veur n ainboare heer’. Houk Herestroat-Zuderdaip wordt n theoater.

Mor ‘En de gebelschoppen sloagen / naargens op’, gaait t verder op t ind van twijde strofe. O? Het rol van t attribuut, deur dichter noadrukkelk t gedicht iendroagen, vot alweer òfdoan? Dat is rap. Bedoult Van Wattum meschain dat t onzin is om n masker op te zetten, want elk dragt sowieso n soort van masker en speult altied wel n beetje tenail ien t echte leven? t Masker over t masker, zeg mor?
Of toch nait? Want ien daarde en leste strof winnen de maskers van Mulder weer aan realiteit: ‘As t licht op gruin springt / vergeten ze van hoast heur tekst. / Sommegen kieken verbeten / in spaigelroeten bie de faun / en schrikken en schikken / ’t rekkertje achter oren.’ En zo lopt t gedicht noar n surrealistisch ind: lu schikken t rekkertje achter oren. Ook de gebelschop dij t, veur de openboarhaid nait geschikte, gezicht maskeert, liekt nait goud te zitten. Of binnen t de rekkertjes van t aigen gezicht? Is t mìns din ook nooit noar t zin?

Van Wattum let lezer zulf kaizen hou of t zit. Hai geft enkel n mooi veurzetje en hangt nait de moralist oet, hail knap, hai schampt doar sekuur laangs. t Gedicht blift intrigeren, der is n woarhaid dij aal verspringt. Je zollen hoast denken dat t gedicht zulf ook n gebelschop is.

t Gedicht ‘zuderdaip’ was Gedicht van de Week n poar week leden. Zo’n weekgedicht wordt goud lezen, der kommen reaksies op. Ain lezer schreef dat wachten op rood licht nait juust is. Je wachten op greun licht. As je op rood wachten, zel der al gaauw roupen worden: ‘Hee, tammo! Rieden! t Is greun!’

Gedicht is HIER te lezen.

Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on LinkedInShare on Google+Pin on Pinterest

Tags: , , , ,



2 Responses to ‘Wachten op t rood van Simon Van Wattum’ column van Jan Glas

  1. Aly Freije says:

    Mooi gedicht en ook mooi tegen t licht hold. ‘ Rekkertjes van t gezicht…..

  2. Jannie says:

    En ik las/lees het in de betekenis van: wachten omdat het licht rood is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

zeven − zes =

Terug naar boven ↑
  • Literatuur activiteiten

    Geen nieuwe activiteiten