Banner DGT 2017


Column henk puister, column

Gepubliceerd op 14 juni 2017 | door Webloug

1

‘Moi land’ column van Henk Puister

‘Moi land’

Mit buusdouk wis k mie t swait van t veurheufd. k Schovvel wieder in d’braandgaange. Op zien elmdaartegst komt e mien richten uut lopen. Wit overhemd om zien raanke lief en n mond mit n riege geve, widde taanden. Bovenste knopen het e lös. t Is n waarme vrijdagmiddag loat in begun juni. Hai het n duustere hoedskleur. Hai stekt haand op noar mie.
‘Moi!’ roup ik en gooi rechterhaand d’höchte in. Hou hait e nou nog mor? k Bin t vergeten. Lulleg.
As e stoef bie mie staait, nikt e mie tou en wist noar t gat dij k net gruif. Hai kikt noar mien schobbe dij k in t zaand stoken heb, noast t gat. Den trekt e mit scholders. Hai glimlaagt braid.

‘Schoonmaken,’ zeg ik. ‘Brandgang mooi maken.’
‘Mooi,’ zegt e. ‘Mooi?’
‘Ja. Moet een beetje gebeuren, hè. Een mens moet bezig zijn. En as ik t nait dou wel dut t den?’
Hai laagt haardop. Asof e mien Grunnegs begrepen het. Hai kin mie inwendeg ook uutlagen vanzulf.
Net as dij jongkerel dij mie even leden sikkom ondersteboven juig op zien fietse. Hai bölkde in volle voart van: ’Goed bezig, meneer, hoor. Klasse.’

‘Man,’ zee n vrougere buurvraauw lestdoags, ’dust doe dij haile laange braandgaange nou nog aaltied? Bist ja stoapelgek. Doe bist ook d’jongste nait meer. Dat mout gemainte doun.’
‘Goud veur mien liggoamsbewegen,’ was t antwoord dat k gaf. Mor k vuil aan mien suker dat toenonderhold mie elk joar wat swoarder ofgaait. k Wil t gain woord hebben.
De man in braandgaange nikt noar t iesdern hek. Kikst deur de troalies hèn den zugst ain en aal palternaksie. n Wildeboudel. Onkruud en ombaalgen. Gain mins trekt zok der ain spiere van aan. t Zit gainaine in d’wege, noar t liekt. Man schudkopt en moakt n wanhopeg geboar mit haanden van: wel dut der wat aan. Zo kin t nait laanger.
‘Rotzooi. Rommel,’ vertel k hom. ‘Ga even gat dichtmaken en dan ga ik me wassen en schoonmaken in huis, want ik stink.’ Mien aigen zoere swaitlucht dringt mien neuze binnen. Wat mout e wel denken?
Hai laagt weer. k Leg schovvel hèn, kraab mit schobbe toenofvaal bie nkaander in t gat en gooi der zaand over. ‘Klaar. Straks eerst een kopje thee, of koffie. Wat drink jij het liefst: thee of koffie?’
‘Thee?’ vragt e.

Lest in d’braandgaange perbaaierde hai mie dulek te moaken woar of e votkwam. Oafrikoa, begreep k. Zuud-Soedan. Nuimd’e Itoalië? Hai stukde mie uut hou of e doar woonde. Nait aan d’grond, mor boven. Uutzicht op n zee van prachtege planten en bloumen? Ik kreeg t beeld veur mie van n wonderparredies. Mor k vergisde mie vervaast.
‘Nederland moi,’ zegt e. Moi land. Alles goed.’ Hai wist noar boven tou: ‘Moi weer.’
‘Joa,’ zeg k. ‘Zomer.’
‘Zomer,’ zegt e mie noa. ‘Goed. Alles goed.’
‘Jij komt uit Soedan?’ vroag k veur d’wizzeghaid.
‘Soedan,’ is t antwoord. Den schudt e mit kop en hai perbaaiert mie uut te leggen hou of zien raaize van Soedan hiernoartou verlopen is. Op verschaaident plekken in Nederlaand het e touholden. Mor veurdat e op t Hogezaand belaandde was e in t opvaangsintrom in Onnen.

Zuud–Soedan, laand van oorlogsgeweld en hongersnood, gaait t deur mien gedachten.
Hai lopt bie mie vot en ondertussen winkt e mie: ‘Thee?’
‘Mooi aangeboden, maar ik stink. Volgende keer graag. Ik heb ook thee. Voor jou.’
Hai laagt nog aal en as k hom noakiek vaalt mie zien moager feguurtje op.
Aanderdoagssmörgens fiets ik tegen acht uur noar supermaart tou. Man uut Soedan komt mie in d’muide fietsen. Hai dragt n dikke, widde jaze en stekt haand op. Hai kikt ernsteg. t Weer is hailmoal omsloagen. t Liekt wel haarfst.

Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on LinkedInShare on Google+Pin on Pinterest

Tags: , ,



One Response to ‘Moi land’ column van Henk Puister

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

12 + twaalf =

Terug naar boven ↑